Het valt niet altijd mee.

Zondag, 6 juli.

Vanmorgen vertrek ik richting Plain Faing en het is de eerste keer dat ik regenkleding nodig heb. De route is voor mij best bekend maar ik trof het toch vandaag. In een kleine super kocht ik drinken en wat te eten. Ik sta juist buiten, komen er een 10-tal personen aan die juist bij de bakker zijn vertrokken. Ik krijg direct allerlei vragen en er ontstond een geanimeerde conversatie, waarbij ik ook de nodige vragen stel. Wat blijkt, het was een gezin met aanhang die een fietstocht georganiseerd hadden, vanwege de verjaardag van de moeder. Ze zouden het verblijf van Stanislaus in Lunéville, gaan bekijken en vanavond lekker samen tafelen. Graag had ik met hen meegereden want de stemming was opperbest bij hen. Dan rijd ik door Baccarat, de Blei-Kristalstad en ik zie ineens twee prachtige schoonheden. De een, een ongelooflijk mooie Citroën DS 23, jammer geen Pallas en een Peugeot 203 uit de jaren 50. Maar goed de DS won het voor mij. Nooit is er zo'n mooie, comfortabele wagen als deze gefabriceerd. Dan door naar Plain Faing, en omdat ik best vroeg ben vraag ik Mevr. Antoine of we de afspraak naar vanmiddag kunnen verzetten.

Het was in 60 jaar de eerste keer dat ik schrok toen ik haar zag en dat ik haar geloofde toen zij zei dat dit waarschijnlijk de laatste keer zou zijn dat wij elkaar zouden ontmoeten en bij het weggaan bedankte zij mij voor al die jaarlijkse bezoekjes. Tja, het valt niet altijd mee.