Maandag 9 en dinsdag 10--07-2018

10 juli 2018 - Frankfurt am Main, Duitsland

Er zijn wel eens lieden die een bijzondere sportprestatie leveren en die dan opdragen aan een bepaalde persoon. Niet dat ik een bijzondere prestatie heb geleverd, verre van dat. Maar omdat de eerste week van mijn tocht erg emotioneel verliep draag ik mijn fietstocht op aan Ied. Zoals ik eerder schreef zei zij:”Louis moet gaan fietsen en haalt hij het niet dan moet hij zich niet schamen want ik haal het ook niet meer”. De laatste week werd mijn tocht bemoeilijkt door een steeds erg opgezwollen en zeer pijnlijke voet, maar ik had me voorgenomen niet af te stappen maar “het wel te halen”.
Zondagavond bereikte ik Bolzano en moest me maandag tot ’s avonds laat bezig houden tot ik kon vertrekken met de Flixbus. Ik fietste zo wat heel Bolzano rond want lopen gaf problemen. Ik, fietste, keek rond, maakte links en rechts een praatje, at en dronk, maar dan duurt zo’n dag toch lang. En met mijn gedachten zat ik inmiddels meer bij thuis dan nog bij de tocht. De reis per bus verloopt tot nu toe perfect. Comfortabel met veel beenruimte en op geen enkele tussenstop te laat. Nee meestal 3 of 5 minuten te vroeg.
Dan de reis en de fietser. De fietser moest onderweg vaak beduidend zwaar op de trappers maar dat ging steeds beter en beter. Ik heb genoten van de geweldig mooie natuur van veel minder gekende landen waar ook vaak de contrasten groot zijn. Behulpzame en vriendelijke mensen maar door het taalprobleem bleef het contact vaak beperkt. Omdat de route in ontwikkeling is tref je er ook minder fietsers aan. Maar in totaliteit was het GENIETEN met hoofdletters. Jullie zullen vragen:”Maar zaten er geen negatieve kantjes aan”? Jazeker wel, minimaal twee. Het ongelooflijk aantal agressieve honden die op deze tocht vaak voor bange momenten zorgden. En ten tweede de route die, zeker in de Balkankanden waar de infrastructuur beperkt is, over wegen voert met een zeer intens verkeer. Als ik straks opgehaald word door Marcel in Eindhoven zal ik na het debakel van vorig jaar ook niet fietsend aankomen, maar niet minder blij zijn om weer herenigd te zijn. De hamvraag; Zou ik na deze ervaring deze tocht nog een keer willen rijden? Dan is het antwoord nee, maar ik had deze ook niet willen missen. Tot slot. Dank aan iedereen die reageerde op mijn blogje, serieus en met een kwinkslag of de fietser moed “inschreef” of ondersteunde.

15 Reacties

  1. Fia:
    10 juli 2018
    Louis geniet van het thuiskomen en zijn!
  2. Trees:
    10 juli 2018
    We genieten straks weer van je in het Bikse. Ook mooi en nog steeds in ontwikkeling.
  3. Marc Gast:
    10 juli 2018
    Welkom Thuis Louis. Ik heb je verhalen weer met veel plezier gelezen.

    ( en mooi dat je via Eindhoven :) weer thuis komt )
  4. Inge en Frank:
    10 juli 2018
    Welkom thuis Louis, we hebben je reisblog steeds gelezen en met je mee geleefd.
    Je hebt het maar mooi weer gehaald.
  5. Hans van de Kerkhof:
    10 juli 2018
    Louis is weer samen, dus niet alleen.
    Welkom thuis.
  6. Janen Geneviève Hoogveld:
    10 juli 2018
    Louis ik ben blij dat je weer veilig thuis bent en rust nu maar eens lekker uit.
  7. Henk van Duuren:
    10 juli 2018
    Ilse en ik hebben genoten van je reisverhalen. Ondanks je voet heb je het toch weer geflikt! Tot de volgende trip.
  8. Geke:
    10 juli 2018
    Chapeau Louis dat je het weer hebt gefikst en leuk dat je ons hebt ‘meegenomen’ met jouw verhalen. Nu nog veilig thuiskomen en het thuisfront in de armen sluiten. xxx
  9. Pieter:
    10 juli 2018
    Prachtige prestatie Louis, nu kun je gaan nagenieten.
  10. Ans van den Broek:
    10 juli 2018
    Uit je verhalen op te merken heb je weer een bijzondere tocht achter de rug. Je hebt het toch maar weer gepresteerd. Chapeau!
    Ik kom binnenkort even langs.
  11. Cora:
    10 juli 2018
    Fijn dat je weer gezond en wel thuis bent. Oost west thuis best!
  12. Henk van der Heijden:
    10 juli 2018
    Louis, welkom thuis!
  13. Ralf en Marion:
    11 juli 2018
    Fijn dat je weer heelhuids thuis bent. Genoten van jouw verslag. Nu weer genieten thuis samen met je vrouw van een mooie zomer. Hartelijke groeten Ralf en Marion
  14. Hennie en Virginia:
    13 juli 2018
    Louis knap dat je het toch maar weer hebt geflikt!
    Fijn je gauw weer te zien.

    Virginia en Hennie
  15. Bob duijvestijn:
    24 juli 2018
    Bedankt, Louis, voor je eerlijke en soms ook ontroerende verhaal. Het echte avontuur (= niet wetend wat je op zekere dagen te wachten staat, of welke route je zelfs gaat nemen) kent twee wegen: een romantische die naar het onbekende en onzekere leidt, en een meer comfortabele die laat blijken hoe bevrijdend en geestverruimend fietsen kan zijn. Jij mag kiezen.

    Ten aanzien van grimmig blaffende honden, heb ik een tip. Een vriendin van ons (ik mag haar naam niet noemen, omdat ze José heet) was ook bang voor honden onderweg. Dus kocht ze een apparaatje dat een honden afschrikkende, voor mensen echter nauwelijks waarneembare hoge toon, voortbrengt. Ze vergat evenwel om het voorwerp van een batterij te voorzien.
    Wat geschiedde? Als ze onderweg een grote keffer tegenkwam, nam ze onverschrokken het apparaatje uit haar fietstas en hield dat in de richting van de hond. Daarbij moet ze zoveel zelfvertrouwen meegestraald hebben dat de hond vruchteloos afdroop.
    Fijn dat je ongedeerd terugbent.

    Bob